Een paar dagen in de Ardennen, with me, myself and I !!!

Na verschillende weken het weer te hebben afgewacht heb ik besloten om op 3-06-2015 mijn verlof vast te leggen en er een dag of 10 op uit te trekken. Men voorspelt een heerlijke temperatuur van +/- 20°, dus ideaal om te fietsen. Ik heb me voorgenomen om alleen (vele van mijn fietsvrienden uit de fietsclub, maar ook andere vroegen zich af waarom alleen?) met de fiets van thuis uit te vertrekken, richting Ardennen en daar dan een grote lus te rijden over de verschillende RAVel's en de Vennbahn. In totaal zal ik +/- 640km fietsen.

Waarom alleen...?

Ik wil gewoon mijn hoofd eens leeg maken, nergens aan denken, weg van de stress en de gejaagdheid, met niets of niemand rekening moeten houden. Gewoon mijn ding doen, vertrekken, stoppen, eten, slapen, drinken, rusten, alles op mijn ritme...... waar, wanneer en hoe ik dat zelf wil. Dit moet toch fantastisch zijn, of niet? Ik zal het wel ondervinden.

Dag 1: woensdag 3 juni "gewoon om wat te trainen"

Eindelijk is het zover en kan ik omstreeks 8u15 gepakt en gezakt met mijn fiets vertrekken vanuit Merksplas richting Zoutleeuw waar ik normaal mijn eerste overnachting heb op het paalkampeerterrein in het natuurgebied Het Vinne. Een stukje voor de middag kom ik reeds aan op deze plaats en word hier al met het voordeel geconfronteerd om alleen te fietsen. Mijn benen voelen goed aan en na een korte pauze op het marktplein met de nodige dorstlessers en enkele boterhammen besluit ik om niet hier te overnachten maar gewoon verder te fietsen richting Namen. De rit gaat grotendeels over een oude spoorbedding die is verhard en waar ik bijna geen verkeer tegenkom. Ideaal dus om rustig door de provincies Vlaams- en Waals-Brabant richting Namen te fietsen. Als ik toekom aan de jeugdherberg in Namen stuit ik al direct op een collega-fietser die me aanspreekt en zich voorstelt als Benny Lyssens. Hij vertelt me dat hij deze morgen is vertrokken vanuit Beveren en morgenvroeg terug naar huis vertrekt, gewoon om wat te trainen. Hij is namelijk triatleet. Zie HIER zijn website. Na het avondeten maken we samen een kleine wandeling naar de binnenstad en zoeken nog een fietswinkel omdat Benny zijn achterwiel op het einde van zijn rit hier naartoe raar deed. De winkel was reeds gesloten maar hij kon er de volgende dag vanaf 9u terecht, wat hij dan ook zou doen. Nadat we in het centrum nog een ijsje eten keren we terug naar de Jeugdherberg. Heel de avond worden er nog verhalen uitgewisseld. Tussen de verhalen door is er een ouder vrouwtje die onze gesprekken hoort en zich tevens komt mengen met haar verhalen (ze was onlangs weduwe geworden en is hier nu alleen voor een weekje verlof) . De avond verloopt snel en om 22u besluiten we om ons bed op te zoeken. 's Morgens staat er een basisontbijt voor ons klaar waar ik goed van eet om daarna alles in te pakken en terug te vertrekken voor de volgende etappe. 

Citadel van Namen 

Citadel van Namen

Jeugdherberg Namen

Jeugdherberg in Namen

Steengroeve Namen

Steengroeve naast de Maaskant

Dag 2: donderdag 4 juni "gekke fietser met zijn volgepakte fiets"

Volle moed begin ik aan mijn 2de etappe, het weer ziet er weer goed uit dus stap ik op mijn stalen ros en vertrek langs de Maaskant tot aan Dinant waar ik de Maas oversteek om even verder de vallei te verlaten en aan mijn eerste steile klim te beginnen. Voor het eerst vraag ik me af, heb ik nu toch te weinig getraind of zijn mijn benen gewoon nog wat moe van gisteren. Ik merk nu toch dat het klimmen met een volgepakte trekkingfiets (van +/- 45kg) toch net iets anders is als met mijn carbon koersfiets van 7kg. Ik vraag me dan ook af, "waar ben ik weer aan begonnen". Gelukkig merkt niemand in de omgeving mijn twijfels op en kijken ze vol bewondering naar die gekke fietser die met zijn volgepakte fiets alle moeite heeft om over de heuvels te geraken. De langere stukken van rond de 10% stijging vergen een serieuze inspanning van mijn slecht uitgeruste benen. De weg blijft de volle 15km op en neer gaan door verschillende dorpjes en 's middags stop ik in Houyet aan een frituur om een lekker Belgisch frietje te verorberen. De 3 zwaarste klimmen van de dag zijn voorbij. Nu is het enkel nog een lichte stijging van +/- 1,5 % over een RAVel van 20km tot aan mijn volgende stopplaats camping "Les Roches Rochefort" in Rochefort. Een mooie propere camping waar ik voor 14€ een nachtje kan verblijven. De douche doet me deugd en het weer is prachtig. Ik besluit om mijn tent op te zetten en nog even naar het centrum te fietsen voor de nodige inkopen. Eén van de volgende straten blijkt afgesloten door de Federale politie en brandweer omdat er een gaslek is. Via een ommetje kom ik toch bij de plaatselijke voedingswinkel, zodat ik de nodige dranken en eten kan inslaan. Terug op de camping blijf ik tot 's avonds laat in de zon zitten en bekijk nog eens mijn route voor morgen. Ben benieuwd wat deze rit zal brengen.

Dinant 

Dinant

 Les Roches Rochefort

Camping Les Roches Rochefort

camping Les Roches Rochefort

Selfie op camping Les Roches Rochefort

camping Les Roches Rochefort

Camping Les Roches Rochefort

Dag 3: vrijdag 5 juni "later zou ik me dit nog beklagen"

Ik voel het, de derde dag zal er één worden die het verdere vervolg van mijn trip nog zal nazinderen. Bij het vertrek in Rochefort kan ik direct weer op de RAVel fietsen. Deze banen zijn aangenaam omdat er bijna nooit meer dan 1 a 2 % stijging of daling aan te pas komt. Je rijdt er constant tussen bossen en velden met een concert aan vogelgeluiden. Stress is hier ver te zoeken. Hier en daar kom ik ook kweekvijvers van vissen tegen. Na een 6 tal km krijg ik toch een klim voorgeschoteld van een 12km aan een gemiddelde van +/- 4% met uitschieters naar 12%. Bij deze warme temperatuur van +31° is dat werken geblazen. Mijn drinkbussen slinken zienderogen. Na 40 km krijg ik echt wel een grote behoefte die dringend is (je weet wel wat ik bedoel) en daarom sla ik bij een klein zijweggetje het bos in. Het toeval wil dat ik daar uit kom bij een jagershut die niet op slot is en binnen mooi voorzien van tafels en banken. Aan de staat van de hut zie je dat deze nog regelmatig gebruikt en onderhouden wordt. Volgens mij worden er hier ook sterke verhalen verteld en ondertussen goed wat gedronken. Buiten is er ook een primitieve wc voorzien waar ik maar al te graag gebruik van maak. Wat kan een mens toch gelukkig zijn als hij daar vanaf is. Nu kon ik terug met volle moed aan mijn laatste 18km van de dag beginnen. Het gaat steeds lichtjes bergop en de zon blijft me verwarmen, mijn drinkbussen waren nu helemaal leeg en ik moest nog 15Km doen. Onderweg kwam ik langs enkele kleine dorpjes van slechts enkele huizen waar geen winkels te bespeuren waren. Zelfs aan de kerkhoven, waar je normaal heel dikwijls een waterkraan kan vinden, was er niets te vinden. Totaal uitgedroogd en helemaal verhit kwam ik aan in Chenogne. Een collega van mijn werk heeft hier een huis en ik heb met hem hier afgesproken. Na het sturen van een sms kwam ik erachter dat hij rond 17u30 daar zou aankomen. Het was nu 15u in de namiddag. Na een kleine rondwandeling achter zijn huis heb ik daar een klein stromend bergbeekje ontdekt. Dat was de oplossing, hier zou ik me eens vlug lekker opfrissen met dat koel bergwater. Wat doet dat deugd (later zou ik me dit nog beklagen), ik ben als herboren met uitzondering van de dorst. Van het beekje durf ik niet te drinken, je weet maar nooit. Dus ga ik aanbellen bij een buurvrouw van mijn collega die me voorthelpt met 2L kraantjeswater. Heerlijk drinken op het terras en wachten op mijn collega die samen met zijn vrouw en kleinkind een weekend van de Ardennen komt genieten. Wanneer ze uiteindelijk daar aankomen nodigen ze me uit om met hen mee te rijden naar Bastogne om daar gaan te eten in een gezellig restaurantje op de markt. Ik doe me te goed aan een lekkere spaghetti met daarbij een Mc Chouffe gevolgd door een heerlijke kop koffie en als toemaatje een cognac van de patron. Meer moet dat niet zijn hé. Toen we terug aankwamen bij het huis van mijn collega begon het te regenen en te onweren, gelukkig hoef ik me daar geen zorgen om te maken. Deze nacht slaap ik lekker binnen in een groot bed met 's ochtends een lekker stevig ontbijt. Bedankt Luc en Martine om bij jullie een nachtje te mogen logeren.

RAVel

RAVel endless road

RAVel

RAVel met mooie tunnels

 Kweekvijver

Kweekvijvers

 Jagershut

De jagershutten

 Jagershut

De jagershutten

 Jagershut

Binnenkant van de jagershut

 Mc Chouffe

Lekkere Mc Chouffe

 Wc aan de jagershut

Het toilet aan de jagershut

 Wc aan de jagershut

Mijn behoeft ben ik kwijt :-)

Op het terras van mijn collega 

Op het terras van mijn collega

Samen met collega in Bastogne

Samen met collega in Bastogne 

Vertrek bij mijn collega

's Morgens vertrek ik met volle goesting

Dag 4: zaterdag 6 juni "waardoor ik nog amper kan bewegen"

Vandaag weer vol goede moed vertrokken richting Sankt-Vith. Tot in Bastogne gaat de weg wat steiler op en neer en daarna een redelijk vlak stuk (1 a 2 %). Onderweg moet ik op de RAVel nu goed uitkijken waar ik rijd, overal kruipen er reuzeslakken over de weg. Op 40km, juist tussen Limerlé en Hautbellain zie ik een herdenkingsmonument staan voor soldaten die daar gevonden zijn tijdens de 2de wereldoorlog. Ik stop er even en hou een minuutje stilte. Hier begin ik te merken dat mijn keel wat begint te schrapen en ik me niet 100% in orde voel. Ik vraag me af of dit door het monument komt of ben ik ziek aan het worden? De volgende uren brengen uitsluitsel, het betert niet meer. Een eindje verder sluit ik mijn route aan op de Vennbahn die ik voor 100km zou volgen.... Wow Wow wat is dat een prachtige fietsweg, iedereen die graag fietst zou deze een keer moeten rijden. Prachtige weg door natuurgebieden, afgewisseld in asfalt, verharde dolomiet en 2 fietsrijstroken. De dieren zie je zo in het wild lopen, ik ben zelfs een keer gestopt om een das te fotograferen die net de Vennbahn overstak. Het is er ook wel druk, veel tegenliggers die ook met pak en zak onderweg zijn. Iedereen heeft precies verlof, ah ja das juist, het is zaterdag.... je vergeet zelfs de dagen als je hier een tijdje rond fietst. Mijn volgende kampeerplaats zal camping "Oos Heem" worden in Deidenberg. Er staat zelfs een bordje als aanwijzer naast de Vennbahn dat je over een bruggetje leidt en zo de achterkant van de camping binnen loodst. Een hartelijk ontvangst van de eigenaars (een Nederlands koppel) waarvan ik eender welk plekje mag uitkiezen. Na mijn tent te hebben opgezet ga ik me heerlijk douchen en bestel op het terras van de camping een pizza tonijn. Deze smaakt me goed in combinatie met een lekkere Mc Chouffe. Ik maak nog een kleine wandeling rond de camping en praat nog wat met het Nederlandse koppel dat met hun camper naast mijn tentje is komen staan. Zij blijken ook fervente fietsers te zijn en ze nodigen me uit om een glaasje wijn mee te drinken (Die Nederlanders zijn toch zo gierig niet ze). Ondertussen is er een hele motorclub aangekomen op de camping en zij zullen hier een barbecue houden ter ere van één of andere verjaardag. Het feest breekt daar al vlug los en er wordt goed wat muziek gespeeld. Rond 22u hou ik het voor bekeken en kruip in mijn tentje. Door een verkeerde beweging te maken schiet er iets (lumbago) in mijn rug waardoor ik nog amper kan bewegen. Met moeite zoek ik door mijn tassen naar dafalgan om de pijn te verlichten. Ik neem er in één keer 2 en kruip uit mijn tent. Al strompelend ga ik de camping rond omdat ik uit ervaring weet dat de pijn dan vermindert. Na een uurtje is het terug draaglijk en kruip ik in mijn slaapzak. De motorfanaten hadden nog het lumineuze idee om rond 24u30 vuurwerk af te schieten. Rond 01u wordt het dan stil op de camping en ben ik wat later dan toch in slaap gevallen.

 Slak op de Vennbahn

Slakken op de Vennbahn

RAVel

Mooie schitterende fietsweg

Het donkere bos

Het donkere bos

Herdenkingsmonument

Herdenkingsmonument 2de wereldoorlog 

 Dode bomen

Dode bomen

Das over de Vennbahn

Das over de Vennbahn

 Brem in volle bloei

Brem in volle bloei

De Vennbahn

De Vennbahn

De Vennbahn

De Vennbahn 

Panorama van velden

Panorama van velden

Dag 5: zondag 7 juni "een busje voor je neus en je rijdt naar huis"

Zo slecht heb ik al lang niet meer geslapen (ik ben een wrak), veel gewoel, dan weer warm, dan weer koud... 's morgens om 05u al wakker en niet meer kunnen slapen. Dan maar opstaan, eten, douchen, opruimen en vertrekken. Ik was al om 7u45 weg van de camping. Ik voelde ondertussen al wel dat ik koorts maakte. Nog eens 2 dafalgans naar binnen en hopla ....  Ik kan je verzekeren als er op dat moment een busje voor je neus staat dat je naar huis kan voeren dan rijdt je mee en vervloek je dat je alleen bent vertrokken. Mijn besluit staat nu vast, ik probeer in zo weinig mogelijk dagen terug naar huis te fietsen. Maar toch zegt er iets binnenin, nu je hier bent, probeer die toer af te maken. Dus ik vertrek, deze keer met de moed in de schoenen.... maar naargelang ik langer op mijn zadel zit en mijn benen uitstekend werk leveren begint de moed er terug in te komen en kan ik toch weer genieten van al die prachtige natuur waar je hier doorfietst. Vandaag zou ik toch graag minstens tot in Eupen geraken, dit is 75km verder. Naargelang de dag vordert gaat het steeds beter en wanneer ik in Eupen aankom is het nog niet eens 11u. Zoals jullie reeds kunnen denken ben ik maar verder gefietst (vanaf hier steeds lichtjes bergaf naar de Maasvallei) en mijn volgende doel is om juist voorbij Luik een kampeerplaats te gaan zoeken naast de Maas.  Hier aangekomen leek me dat niet direct de geschikte plaats om te gaan kamperen. Er liep me daar te veel louche volk rond. Dus dan maar weer verder want in mijn gps stonden nog 2 campings aangeduid in Huy. Vlak onder de koeltorens van Tihange. Tot mijn verbazing en ook wel ergernis bleken deze ondertussen allebei gesloten. Wat nu gedaan....? Zit niets anders op dan verder rijden naar Andenne, daar nog wat drinken opslaan en dan een plekje gaan zoeken om wild te kamperen. Vanuit Andenne de Maasvallei uitrijden was geen makkie, ik had er reeds 170km op zitten en dan komt die beklimming nog van 4km aan een gemiddelde van 5% met die zware fiets. Ik heb me naar boven moeten sleuren, maar uiteindelijk is het dan toch gelukt. Daar boven had ik al vlug een plaatsje gevonden op een akkerland tegen een bos aan zodat ik ook nog eens uit de wind lag. Jammer genoeg was er deze keer geen douche aanwezig en had ik ook niet genoeg water om me te wassen. Dus dat was met kledij aan in de lakenzak en zo in de slaapzak. Ik word hier nog getrakteerd op een ferme zonsondergang en dan gaat voor mij het licht uit. Slaapwel..... ZZzzzzzz (Dit was voor mij een lange fietsdag van 7u45 tot 20u15)

Dode bomen

Dode bomen

Dode bomen

Dode bomen, waarschijnlijk het gevolg

van bevers die hier dammen bouwen en zo

grote delen natuur onder water zetten.

 Dode bomen

Dode bomen

Selfie met dode bomen

Selfie met dode bomen

Laan bomen

De Vennbahn 

 

Selfie met laan bomen

Selfie met laanbomen op de Vennbahn

Panorame van velden

Panorama van velden

Treinstation Sourbrodt

Treinstationetje Sourbrodt

Treinstationetje Sourbrodt

Treinstationetje Sourbrodt

Oud treinstationnetje

Oud treinstationnetje

Wild kamperen

Wild kampeerplaatsje

Room with a view

Room with a view

Zonsondergang

Zonsondergang

Panorama

Panorama van velden

   Panorama van het wild kamperen

Panorama van het wild kamperen

Dag 6: maandag 8 juni "Home sweet home"

Vandaag wordt normaal mijn laatste dag, tenminste, als ik het volhoud tot thuis. Ik sta weer op met koorts maar heb in tegenstelling tot gisteren toch een redelijke nachtrust gehad. Melk warm maken durf ik hier niet te doen omdat ik hier geen brand wil stichten met al dat gedroogd hooi op het veld. Vandaar neem ik maar wat gedroogd fruit en wat koekjes om mijn eerste honger te stillen. Ik zal straks wel ergens bij een bakker langs gaan om wat broodjes te halen. Na alles te hebben ingepakt vertrek ik weer richting Zoutleeuw, waar normaal mijn eerste tussenstop zal zijn. Onderweg in Hannut rijd ik nog vlug even bij de plaatselijke bakker binnen voor de nodige broodjes die ik een paar km verderop gretig naar binnenspeel. Nu ben ik weer klaar om mijn tocht verder te zetten, die net als bij het vertrek 6 dagen geleden over de oude spoorbedding gaat. De steilere hellingen zijn hier helemaal verdwenen wat wijst op een dichterbij thuisgevoel. Het is bijna 10u als ik aankom op het marktplein van Zoutleeuw waar ik me op een terras neerzet en nog een koffiekoek en wat koffie nuttig. Ik geraak hier ook aan de praat met een wat oudere wielertoerist die klaagt over de jongere wielertoeristen die enkel nog korte afstandjes willen rijden tegen hoge snelheid en niet meer warm te krijgen zijn voor afstanden van boven de 150km, 200km of 300km. Ja dat zal het verschil in generaties zijn zeker. Tegenwoordig wil men gewoon een half dagje vlammen zonder te veel nadenken. Lange afstanden en hele dagen van huis wil niet iedereen meer, de meeste mensen hebben het te druk met nog vele andere dingen die ze willen of moeten doen. Dat moet ieder voor zich uitmaken, maar die tendens zie ik ook in onze wielerclub. Na nog wat heen en weer gepraat wens ik mijn terrasgenoot een behouden thuiskomst en besluit ik om mijn tocht verder te zetten. Langs rustige wegen en een laatste tussenstop in Geel vervolg ik mijn weg richting Kempen. Omstreeks 15u kom ik thuis aan. Home sweet home. Blij dat ik zonder al te veel problemen ben thuis geraakt.

"s Avonds naar de dokter en een zwaar bronchites vastgesteld. Een antibioticacuur van 9 dagen in het verschiet. Binnen enkele dagen zijn we weer de oude en herinner ik me alleen de prachtige natuur, leuke ontmoetingen en het grote avontuur nog.

 

 

Thumb up

Conclusie van dit reisje

 
 Natuurpracht

Besluit: Het was een prachtig avontuur, met veel mooie natuur en leuke ontmoetingen. Het heeft zijn voordelen om alleen te reizen, maar ook zijn nadelen. In totaal heb ik 6 dagen gefietst, 644km bij op mijn teller, 5112 hoogtemeters overbrugd, in 1 jeugdherberg overnacht, op 2 campings overnacht, 1 nacht bij mijn collega gastvrijheid mogen beleven, 1 x in het wild gekampeerd en verschillende leuke ontmoetingen gehad met totaal vreemde mensen. Het doel, om mijn hoofd leeg te maken, is grotendeels gelukt. Zo'n reisje is ideaal om de stress achter u te laten en eens goed na te denken over wat je met je toekomst wilt doen, want dat is het enige wat telt.

Ik wens dan ook nog mijn collega Luc en zijn vrouw Martine te bedanken voor hun gastvrijheid en mijn vrouwke Josee dat ik dit avontuur mocht aangaan.

 

  De GPS tracks van deze tour kan je hier downloaden:
 
 dag 1 : Merksplas - Namen  Merksplas - Namen
 dag 2: Namen - Rochefort  Namen - Rochefort
 dag 3: Rochefort - Chenogne  Rochefort - Chenogne
 dag 4: Chenogne - Deidenberg  Chenogne - Deidenberg
 dag 5: Deidenberg - Andenne  Deidenberg - Andenne
 dag 6: Andenne - Merksplas  Andenne - Merksplas
   

 

 

 

 

 

 

 

   
© Copyright 2015-2020 by Ivo Maes